قواعد دامنه پرمصرفترین خانوادهاند. سه گونهاش شبیه به هم دیده میشوند اما دامنه انطباقشان زمین تا آسمان فرق دارد: انتخاب غلط یعنی قاعدهای که هرگز نمیگیرد یا زیادی میگیرد.
کنار هم
در برابر مقصد www.google.com:
| قاعده | میگیرد؟ | توضیح |
|---|---|---|
DOMAIN,www.google.com | بله | فقط انطباق دقیق؛ mail.google.com نه. |
DOMAIN,google.com | نه | DOMAIN زیردامنهها را شامل نمیشود. |
DOMAIN-SUFFIX,google.com | بله | خود google.com و همه زیردامنهها - انتخاب معمول. |
DOMAIN-KEYWORD,google | بله | هر دامنهای با واژه «google» - از جمله googleusercontent.com و fake-google.evil.com. |
کدام را انتخاب کنیم
- هدف یک سایت کامل:
DOMAIN-SUFFIX- پاسخ درست ۹۰٪ موارد. - فقط یک زیردامنه مشخص (مثلاً فقط میزبان API):
DOMAIN. DOMAIN-KEYWORDبرای سرویسهایی با دامنههای متغیر و نشانه مشترک (خانوادههای CDN) - مواظب مثبت کاذب: کلیدهای کوتاه مثلDOMAIN-KEYWORD,adبه shadow و download و بیگناهان دیگر هم میخورد.
چرا قواعد دامنه پیش از قواعد IP
قواعد دامنه پیش از تفکیک DNS انطباق مییابند و IP نمیخواهند؛ قواعد IP (IP-CIDR و GEOIP) اول تفکیک لازم دارند. دامنهها بالاتر یعنی جستجوی کمتر - و در fake-ip یعنی هیچ تفکیک واقعی تحمیلی (با no-resolve؛ رجوع کنید به قواعد IP).
نکته: مسیر متفاوت برای یک زیردامنه خواستهای مشروع است:
DOMAIN,vpn.company.com,DIRECT پیش از DOMAIN-SUFFIX,company.com,PROXY فقط همان میزبان را مستقیم میفرستد.