تنظیمات زیاد نیستند، اما تقریباً هرکدام میتوانند اینترنت را قطع کنند. این فهرست بر اساس نتیجه مرتب شده، نه ترتیب صفحه؛ بسته به نسخه، این کلیدها بین General و Settings پخش شدهاند. چیدمان پنجره در مرور پنجره اصلی آمده است.
کلیدها
- System Proxy مقدار 127.0.0.1:7890 را در تنظیمات پروکسی ویندوز مینویسد. خروج درست آن را برمیگرداند، بستن اجباری نه - نشانهها در اینترنت ندارم: بررسی لایهبهلایه.
- TUN Mode ترافیک را در لایه شبکه میگیرد و به Service Mode نصبشده نیاز دارد، در حالت TUN.
- Service Mode هسته را بهصورت سرویس ویندوز اجرا میکند؛ یکبار نصب و نقطه کنارش سبز شود.
- Allow LAN پورت پروکسی را برای دستگاههای دیگر شبکه باز میکند؛ کاربردش در اشتراک پروکسی در شبکه محلی و در غیر آن فقط ریسک است.
- Start with Windows / Silent Start: اجرا هنگام بوت و شروع بهصورت جمعشده در نوار وظیفه.
- IPv6 پیشفرض خاموش است. اول روشن کردن IPv6 را بخوانید؛ اگر نودها v6 ندارند فقط کندتر میشود.
- Log Level: برای روزمره info کافی است. موقع بررسی debug بگذارید و بعد برگردانید، چون سنگین است.
پورتها و کنترلر بیرونی
Mixed Port پیشفرض 7890 است و HTTP و SOCKS5 را روی یک شماره سرو میکند. کنترلر بیرونی پیشفرض 127.0.0.1:9090 است؛ همان API که پنلهای وب و اسکریپتها با آن حرف میزنند - تفاوت در پورتها: 7890 و 9090. تنها دلیل منطقی تغییر پورت این است که برنامه دیگری آن را گرفته باشد، در پورت اشغال است.
برای کنترلر بیرونی یک Secret بگذارید، مخصوصاً وقتی Allow LAN روشن است. وگرنه هرکسی در همان شبکه میتواند از راه API نود شما را عوض کند و فهرست اتصالها را بخواند.
وقتی تغییر اثر نمیکند
- پورت را عوض کردهاید ولی پروکسی سیستم هنوز به قبلی اشاره دارد: System Proxy را خاموش و روشن کنید تا دوباره نوشته شود.
- DNS یا TUN را دست زدهاید: کانفیگ باید دوباره بار شود و سریعترین راه یکبار تعویض پروفایل است.
- Service Mode نصب شد ولی نقطه خاکستری ماند: معمولاً آنتیویروس نصب سرویس را بسته، در تداخل با آنتیویروس.